She dressed just like a painter

"Du Oddbjørg, koffor har du rød jakke?"

Eg ska innrømma at eg skjønte ikkje heilt spørsmålet. Så eg stilte et motstpørsmål : "Koffor har du kvit hua?" Då flirte han litt, men presiserte ka han meinte. " Folk har liksom svarte jakkar."

AHA. At eg ikkje har fatta detta sjøl! Folk har svarte jakkar! Går ikkje an å vasa rundt i rødt når alle andre går i svart, må veta.

Eg har bomma heilt og aldeles på fargen.

Ka eg svarte? "Eg like å skilla meg ut eg, vett du."

'Cause there's nothing like seeing each other again

Null poeng te den som gjette kor eg drog i vinterferien!
Det seie seg nemlig sjøl for einkver med bittelitt Oddbjørginnsikt.
I York va det sol, krokus, påskeliljer, smørblomster, vind og vår. Og så va det masse venner og kjentfolk øvealt, og jammen tok di seg tid te å henga med meg. Blir det bedre? Kanskje. Viss det hadde vart lenger. Og så mangla det jo nåken folk. Men du milde kor godt eg hadde det!
Leve ei stund på dei dagane der:)

Mark brukte lunsjpausen sin på meg, det kan me lika!
Iste med underholdningsverdi: Det va hardt
arbeid å skilla is fra bær!

Det obligatoriska bildet av Minster.

Sam demonstrere den fancy gipsen sin:

Du kan ta an av! Sånnt kan man ha det løye med.

Lova at va' snäll mot Ann Kristin

Okei da...;)

...siden du spurte så fint.

Good morning sunshine!

Det e ikkje sommar, det e ikkje søndag, men det E sol!
Og i mårå (lat meg gjenta, i MÅRÅ) e det vinterferie!
Det e bare ein einaste dag igjen på jobb før eg ska dra heim og te York på FERIE!
Ikkje at eg e entusiastisk.


Det e SOL på Finnøy, fuglane kvitre, det e snøklokker i hagen og eg ska var budeia på karneval i mårå.

Hurra!

Every day would be the first day of spring

Forrige søndag, den 13. februar, fant eg snøklokker i hagen. Eg blei så GLA!

Nå i vekå kom det snø igjen, men snøklokker lar seg ikkje stoppa av sånne småting. Me like:)

Det blir vår i år og, folkens!

Colors of the wind

Det blåse. Nåke så aldeles. Eg e egentlig gla i vind. Eg like å gå ute når det blåse. Men denna vinden e i kaldaste laget. Den typen som trenge gjennom fira lag med kler og true med å skrella huden av deg. Det e så det e ein fryd å gå vakt. Og klesstativet utenfor ståvevinduet mitt snurre rundt, rundt, rundt så det e te å bli svimmel av. Alt knirke og røre på seg, vrikke og danse. I sånn vind fekk eg visa fram Finnøy (jaja, byggefeltet på Judaberg, vertfall) te Solbakkens på søndag.

Så mange gjester på ein gang har eg ikkje hatt her på berget før. Det gjekk fint det, me trødde inn og fekk lukka dørå;) "Men det va litt lite her", sa Kristin. Samma det. Me fekk både ete morsdagskaka, skravla, gått tur te nærmaste brukbare lekeplass og ete middag. Trenge ikkje mer plass for å få te det:)

Solbakkens på Judaberg.

Søstre ute i den store blesten.

Hurra for familiebesøk! :)

Honey, I'm home

Clioen reiste med Viking te Forus. Eg reiste med Kolumbus te Sauda.

Vettkje koss véret e på Forus, men i Sauda e det snø og slaps te opponna armhålene.

Det e finfint å var heima, og eg syns i grunn det e kjekt med snø. Det blir litt lenge for meg med regn og bare marker i månavis. Åttendeklassingane trudde eg va heilsprø når di såg kor entusiastisk eg blei ein dag det snødde litt. Kan ikkje for det. Eg elske når det snør:)

Men jammen blir det deilig med vår og. Snøklokker. Hestehov. Sol. Sommardekk.

Og ette våren kjeme sommaren. Med ferie.

Lykke.

Et lide bilede frå ein dag det va sommar. Eg hadde kamera og ein bil som gjekk.

Fantastisk vidunderlige Toyotabil.