Jeg snører min sekk, jeg spenner mine ski

Februar. Det blei den månen verden gjekk av hengslene.

Ivertfall tilsynelatande.

Eg kjøpte ny telefon. Eg e på instagram. 

Og for å toppa det heila på skikkelig vis: Eg gjekk på ski.

Det vil sei, eg ramla på ski. 

Ein del kontrollerte fall, og ett som va aldeles utenfor min kontroll.

Du kan sjå det for deg: Nerøvebakke, farten øke, bakken avslutte med ein krapp sving.

Beinå svinge, øvekroppen gjere det ikkje.

Schmokk, sa det i hoftå. Skriik, sa det i knenå. 

Åååååh, det va ein nydelig dag på fjellet!

Sol, snø, venner, snøvasking, aking......Lykke :)

Så får det så var at å gå va (og e) ein utfordring ettepå.

At armane klage, e ikkje øverraskande, det va eg forberedt på.

Di like ikke telefonen helle. Og ikkje blogging. 

Armane e teite.

Men beinå, dei blir sikkert bra igjen. Te slutt.

Jammen bra at temaet i musikktimane ette ferien e dans.

Livet e ein dans. Ein dans på torner.

Det va sooool på fjellet!

She's a wild one

Nåken samtalar har mer ringvirkningar enn andre.
Ein kveld i forrige veka ringte Elisabeth med et forslag.
Me hadde snakka om at me hadde lyst å dra på tur, men me visste ikkje kor.
Så, vett du, ringe telefonen. I andre enden e Elisabeth, som seie:
"Oddbjørg, kaffor må me ha ein plan? Kan me ikkje bare ta med ei madrass
baki bilen og kjøra?" Needless to say, det va den beste idéen eg hadde hørrt på
lange tider.

Så, fredag kveld, ette litt krangling med møbelstoff, satte me oss i bilen.
MAKAN te festhelg ska man ha trøbbel med å grava fram.
Og siden et bilde visstnok seie mer enn tusen ord (og siden eg
strengt tatt ikkje burde skriva så masse...),
her e vel ein døyt 30 000 ord om tidenes tenåringshelg starring
Elisabeth og Oddbjørg: Christopher Columbusing i bil.

Forresten: Det e nødvendig å nevna at helgå sine to ord va kjenslesam og opprøyrd.

Tanking på Askje på vei ut i verdå.

Maskotar må te på roadtrip.
Me hadde med Mickey og Minnie.

Me kom ikkje himla langt fredags kveld.
Her e utsikten fra "soveromsvinduet" mitt.
Hellestø by night.
Bilde tatt ette høgtlesing av Salme 39,
og rett før helvetesdebatten.

Same utsikt, litt mer lys.
Tidlig på an, kan du sei.
Bilde tatt rett før eg velta ut for å prøva å retta
ut det trekkspelet som ein gang hadde vore
ryggraden min.
Det e ikkje alltid eisyttimasse øve havet
e bare ein fordel.

Kem trenge mer enn ein bil og ein parkeringsplass?
(Og et do eg ikkje har savna et minutt ettepå,
dei som ein gang gjekk i Gnisten huske gjedna
odøren på YAP-hyttedoen i Maldal?)

Ein liten anelse trøtt og urven, men klar for nye eventyr med
M,M og E.

Ut på tuuuuur!

Me inviterte oss sjøl på frokost te venner på Undheim.

Elisabeth, Kjell Einar og Gunn Berit.

Prosjekt "strekk ut ryggrad", del to:
Tur te Steinkjerringå.
Med guardian angels på skulderå.

Det regna ein liten anelse av ein smule,
og den store blesten gjorde sitt beste
for at det sko ta heilt av.

Me skulle egentlig kjøra rett videre ette gåturen,
men me blei så inderlig våte at me drog tebake
te Gunn Berit. Og pizza. Og tørketrommel.

Fått på tørre klær, det hjalp!
Heilt te me satte oss tebake i våte
bilseter..

Klestørk i baksetet.

Fiiine Jæren!
Som eg tok bilde av fra bilvinduet,
alt for tiltak å gå ut.

Altså. Det fins ein plass som hette Ytstebrød.
Det seie seg sjøl at me kjørte dit,
bare navnet e jo ein fest!
Og det ska var sagt om Ytstebrød:
Finfin plass for ein midtpådagenkvil!

Når du våkne baki bilen midt på blanke dagen,
og det går folk forbi,
då gjømme du deg onna dynå te di e gått igjen.
Og ler. Du ler i det heile tatt ein god del på ein sånn tur.

Hus hadde me ikkje, men me hadde Villa!

Me kom oss aldri te Steinkjerringå pga ugunstige
vær- og føreforhold. Men fant ein aen steinfigur ute langs
Nordsjøveien. Eg sang Lovise Lind for an.
For sånnt gjer eg.

Kan du ikkje Lovise Lind, seie du?
Ta deg samen, menneske!
Forresten e eg GLA i hav og sjø og vatn og sånn.
Her kunne eg vore leeenge.

Men eg trur kanskje eg hadde fått klaus her.

Steinras, steinras, svelt ihel.

Å sova i bil e ein fest.
Det blir aldri så morsomt å sova i ei seng.
Men det ska var sagt, at å komma te Lyngdal
og hyttå te Silje og Leif Jakob, fylt med massemasse
herlige folk...det va ikkje feil å sova heilt utstrekt i
ei seng her. Me fekk heldigvis dobbelseng,
så me fekk ikkje abstinenser ;)
Dessuten fekk eg dusja. Salighetsting!

Fiine Silje og Anita

Eg va med og spelte kortskalle, men eg vant ikkje litt ein gang.
Seinare på kvelden spelte me Mexican Train.
Spektakulært tap for unge Drarvik.

Ganske fint på sørlandet óg!

Og ikkje så reint lite vakkert på vei heim igjen.

Å jeg, jeg kan du, elske mitt land, du!

Hjem, kjære hjem.
Ellenåke.

Maskotar i midtpådagensol!
Det e te bli kjenslesam av.

Me havna bak den her.
Han hadde finare gardiner enn oss,
men i den der hadde eg iallefall
ikkje kunna sove utstrekt!

Elisabeth, Oddbjørg, Mickey og Minnie kom seg trygt
attende te Judaberg søndag ettemiddag.
Og alle va enige om at det hadde vore
ein GILDE tur!

Oppsummerande tips te dei som måtte ha lyst te å dra på columbusing
i bil med madrass baki:

Viss du rage høgare øve bakken en gjennomsnittet,
vær forberedt på å krøka sammen beinå aldrisålitegrann når du ska sova.
Pass på å ha nødhavner med tørketromlar og pizza langs veien.
Le masse. Viktig.
Pass godt på maskotane, ingen e tjent med ein maskot som ligge forlatt
på Høgjæren.
Dongeribuksa i fuktige bilseter e ein uting. Men ikkje bli opprøyrd.
Eg anbefale å le. Funke.
Når du først har venta utforbi butikken for å komma inn med ein gang an åpne,
sjekk om osten du kjøpe e mygla eller ei. Mygla ost e på alle måtar ein nedtur.
Smil stort og strålande te alle som lure på om du e heilt skjør i skallen.

Og, for all del: Du e nødt te å lika den du drar på tur med.
Ellers blir helgå lang.

Slepp galskapen laus!
God tur :)

Lenge leve livet

September kom i år óg.
Eg e av dei som alltid blir sittande og lura på kor i all verden sommaren blei av.
Og nå i dag, når eg omsider fekk anledning te setta meg ner å tenka øve nettopp
det spørsmålet, kom eg vertfall på ein ting og ti eg foretok meg.

Det va den sommaren eg lærta å hørra på bjellene om det va sauer fra Drarvik
eller Halsnøy som gjekk og surra i haugane rundt hyttå.

Det va den sommaren eg leste øve 40 bøker dei første tre-fira vekene,
eg låg på ryggen og fløyt i tjødnar og fjord og såg opp på himmelen og kjente
kor ufattelig godt det kan var å leva, eg gjekk tur opp langs røyrgatå og kjente
nok ein gang kor trist dårlig oppøvebakkeform eg får av å bu på holmen,
eg stappa i meg god mat og snop og jobba maks for å legga på meg nåken
kilo som kunne få lov å detta av igjen når eg kom tebake på jobb.

Så varm som Hylsfjorden va i sommar....
Hadde det ikkje begynt å tordna, e eg ikkje sikker på
at eg hadde kommt på land igjen ennå.

Eg holdt meg i Ryfylke heile sommaren. Det trur eg aldri eg har gjort før.
Ikkje så lenge eg kan huska, vertfall.

Eg slappa av, girte ner og tok livet med knusande ro.

Viss det ska nevnast et øyeblikk som stikke seg ut, så må det bli
ein solrik kveld i hagen der vannslangen kom fram, og mor bare skulle
testa om an funka. Med munnstykket på nevnte slange vendt rett mot
fjeset på meg. Jepp.
Eg sa med ein gang at detta kom te få konsekvenser,
men det gjorde visst ikkje inntrykk, for hu kan ikkje beskyldas for å
var på vakt. Ein time og to seinare, når mor gjekk og rakte plenen for greiner,
i shorts og bikiniliv....Då tok eg hevn.
Eg har aldri hørrt den lyden fra fru Drarvik før.
Det trur eg ikkje naboane har heller. Sikkert greit at di fleste
ikkje va heima. Men eg lo. Eg ler ennå, kver gang eg kjeme på det.
Tidenes.

Sannsynligvis den sommaren i mitt liv der eg gjorde minst.
Men det e jammen ikkje nødvendig å gjer så masse heile tiå.

God tid, avslapping, null planar. Undervurdert.

Soak up the sun

Blei utfordra på facebook te posta tre positive ting i tre dagar,
og så utfordra tre nye kver dag.

Bestemte meg for å ta alle ni i ein smell, eg like å få ting gjort.

Altså, ni positive ting.
Merke det kan bli vanskelig å velga, det kalle eg et godt tegn.

1. Jesus elske meg!
(kom an, den va obligatorisk.)

2. Eg har ein fenomenal (mor og far, vennligst legg merke te at eg lot var å bruka
fantastisk) familie og eksepsjonelle venner som gjer at eg har null problemer med å finna
masse mer enn ni positive ting i livet mitt.

3. I dag e det sooooool, og eg har starta solbrentsesongen!
(Okei, solbrent e vel ikkje udelt positivt, men holde vertfall varmen..)

4. I mårå ska eg ut på tur og synga med verdens herligste kyrkjekor.

5. På Finnøy fins det folk som skjønne at spelekveldar e nødvendige for
sjelshelså.

6. Det e jammen meg mindre enn ein måne te sommarferie!

7. På bordet ved siden av meg står ein uåpna trepakning med kinderegg
(sjokolade e ein salighetsting på høgt plan!).

8. Det fins musikk for alle humør og sinnsstemningar, og eg e velsigna med
evnen te å lika det aller mesta som blir spelt rundtomkring.

9. Det e ingen heima oppe, så eg kan synga så høgt eg vil. Joy!

Hm. Ska eg stoppa her, liksom?
Kunne fortsatt ei stund.

Skulle jo egentlig utfordra ni andre nå. Men eg tar ein vri på det og.

Eg utfordre DEG te ta fem minutt og tenka ut minst ni ting som e positive i livet ditt
akkurat nå. Publiser det eller la var, eg sjekke ikkje.
Men du kan gå ut fra at viss du gjere det, kan humøret komma te stiga et hakk eller to.

Det e SUNT å fokusera på det positiva!

Eg planlegge reunion med desse to herlingane,
som eg ikkje har sett si 2009. Pooooositivt!

Backstreet's back

Eg har tidligare tilstått at eg va ein gang ein innbitt boyband-tilhengar.
Har ufattelig mange gode, fjollete, vanvittige minner fra tiå der
me va såpass hekta at plakatar blei med på hyttetur og fanfics blei
skreve og lest med stor iver. Ganske mange av dei minnene e klassifisert
informasjon som kun deles med innvidde og spesielt utvalgte.

Men nå i mars va me ein gjeng som skapte heilt nye minner
på Backstreet Boys konsert.
In a world like this-turnéen kom te Stavanger.
Eg blei pukka opp på Rennesøy av ein venninnegjeng som hadde kjørt fra Bergen.
I bilen ljoma BSB, og alle sang med. Stemningå va høg fra første stund.

Me hadde ein suverent bra fjortismimrekveld, og dei såkalte
"guttane" leverte akkurat det me ba om : ein tur tebake te det glade
nittitall når hormonene gjekk høgt, når lykken va ein ny singel fra heltane,
når me hisste oss opp øve dårlige konsertanmeldelsar...
Det va ein FEST.

Margot Helene, eg og Maria heilt og aldeles klare for
Nick, Brian, Kevin, A.J., og Howie D.

Me sang med av full hals, me lo av dårlige vitsar, me va tidvis rimelig høgt oppe i

stemmeleiet, og verden va, der og da, ein einaste lang opptur.

Og me va, selvfølgelig, the "best crowd ever"!

Eg blir gla når eg tenke på det.

Så kan surmaga kritikarar og boybandhatarar sei ka di vil.

Eg hadde gjort det igjen. Glatt.

Morningen ette va eg forsangar i Hesby kyrkje iført Backstreet Boys t-skjorta.

Viss Westlife nåken gang drar ut på ein gjenforeningsturné, då,
Kristin og Siv, ska me på konsert.

En kvil i julestria

Mandariner.
Murstein.
Lilla lys.
Julemusikk.
Stjerna i vinduet.
Snøkrystallar på klasseromsvinduet.
Julepost.
Lilla duk.
Buskar og trer med lys på.
Julekonsertar.
Øving på juleevangeliet.
Pepperkakelukt.
Luciatog.
Håndball.

Skrivekrampe.
Knust ternelys ("trekk pusten, ikkje hiss deg opp...").
Konstant øving.
Adressejakt (kor ska eg senda kortet hen?).
Stive skuldre.
Prestasjonsangst.
Gavejakt.
Den ufattelige skuffelsen når eg treffe på ei dårlig mandarin.
Det evinnelige maset om at det E ikkje mandariner eg ete.
Stjerna som nekte å henga beint.

Joda. Det e desember.
Eg elske desember. Desember e ein einaste lang fest (null ironi!).
Men jammen blir det godt med ferie, kjenne eg.
Eg bakte pepperkaker med nåken venner på søndag, og hu eina sa te meg at
"du trenger ikke bage, du kan bare ta en deigklump og sitte der og spise."
Eg såg visst litt trøtt ut....va det og. Men lagte ei kaka og to for det.
Og åt masse deig.

Anne Kristine, herlige Anne Kristine, sendte meg ein mini-
adventskalender i posten. Salighetsting!

Viktig å ikkje ha det alt for koselig, da glømme du
kakene du har i ovnen,

Pepperkakehuset halvferdig pynta.
Tok ingen bilder når det va ferdig,
va opptatt med å eta pynten me ikkje brukte...

Forresten har eg skreve 30 julekort i kveld. For hånd.
En drøy prosentdel på engelsk.
Nå tar eg pause.
Håndballkamp!
Det e desember. Det e advent. Og snart, snart e det jul.

Yellow polka dot bikini

Eg  fekk for meg at eg ville på piknik.

Heldigvis har eg medgjørlige venner, så Elisabeth va ikkje vanskelig å overtala.

Sist lørdag tok me ut, med mat, snop og Vårt Land-quiz.

Me skaffa oss info fra lokalbefolkningå på vestsiå, og fant fram te ein prima

piknikplass nere med sjøen. Og så skulle me bare vassa litt....

Bading e ein av livets salighetsting. Bading som ikkje e planlagt blir som

ein liten bursdagsoverraskelse. SJYNT!

Og når me då toppe det med holmeliv, sol, mat, sjokolade og quiz,

då har gode venner gode timar.

Badebilder har ingenting på nett å gjer.
Men fiiiine sjøen kan eg publisera :)

Herlighet, så me lo den dagen...

Lærte nåke gjorde me og! Vett du definisjonen på platonisk kjærlighet?

Det vett me. Lærte det av godeste Botnen i Vårt Land.

No som då

Nåken ganger e det godt å komma seg vekk.
Tre helger på rad reiste eg te Sauda og kobla ut heile holmen.

Nå i helgå va det Saudadagar, og, som eg skreiv på face, det va ein FEST
fra ende te aen! 100års feiring av Saudefaldene, andeløp i Nordelvå, fiiiiiiinevær,
maks folkeliv i sentrum og fenomenale konsertar.
Fredagskvelden va det Sauda-artistar. Minner, nostalgi, patriotisme og
"Det e her me hørre te" all the way. Og så liv med Vestladsfanden ettepå.
Lørdag va det Hellbillies, ei heilt aen greia, men heilt suverent morro!
Eg har så SANS for Hellbillies! Det e så eg må ta fram utropstegnå
i flere setningar på rad!

Og bare for å setta ein magisk topp på kransekakå, fekk eg masse tid ilag
med gode venninner eg ikkje har sett på lengelenge. Hurra!

Det e klart, eg har ikkje fått så mange kyss på kinnet si eg va russ.
Ikkje har eg fått så masse øl helt øve meg helle.
Trommehinnene fekk kjørt seg.
Eg måtte nok ein gang lura kraftig på koffor berusa menn øve 60
har så enormt sansen for meg.
Og det e ei stund si sist ei fremmed dama drog ner toppen for
å visa meg puppene sine.

Det va absurd. Det va hysterisk morsomt. Det va venner, nostalgi
og hipp,hipp hurra. Det va Saudadagar!

Win!

Festivalpass, tralala!

Søndenåhaugjentene. Kaidy, Hege, eg og Aase.
Goooood gjeng!
(Eg tilstår herved å ha lånt bildet av Aase uten å spør...)

What it's like to be me

Ska eg fortella deg ein ting som e passe kjekt når man ligge på sjukehus?

At folk kjeme på besøk!

Eg har ei søster i Sandnes, så eg tenkte jo egentlig at hu kom te å komma

å sjå om meg, og det gjorde hu. Med tannkost, skrivesaker og slikt som man trenge for

at livsfølelsen ska stiga litt. Kjempetakknemlig for det!

Og eg syns eg hadde gjort det godt når eg hadde fått besøk :)

Men så, vett du, der kom Egil tuslande nerøve gangen!

Og mens eg satt og prata med han og Liv Ingunn, kom fillen meg heile familien Haga!

Eg holdt på å gå i bakken. Fekk blomster og sudoku og masse klemmar. Salighet.

Følte meg rett og slett verdsatt! Blei rørt langt inn i sjelå.

Neste morning kom både Egil og Margunn, og Liv Ingunn og Live kom og passte på

at eg spurte om dei rette tingå og kjørte meg te båten når eg slapp ut.

Og når eg gjekk i land på Judaberg og dreiv og psyka meg opp te å tusla te hallen og

henta bilen min, der kom Sønøve. Hu kjørte meg opp, vettu! 

Det e jo søren meg ganske masse mindre stress å var sjuk når familie og venner stille 

opp på alle baugar og kanter! Humøret stige, praktiske ting blir ordna, sjølbildet blir 

mer enn bare litt oppdytta... 

Margunn og Egil, sånne folk som kjeme
på besøk te sjukelige venner :)
Og Egil kom med sudoku og rosa penn med sløyfa og
kattepus på! Den lo eg av..

Nydelige roser fra fam Haga,
skjønne venner på Finnøy.

Liv Ingunn ordna masse praktiske ting for meg,
blant aent skaffa hu meg mobilladar (amen for det!).
Og jammen fekk eg blomster og!

Eg har jammen ufattelig masse å var takknemlig for!

Eg bur i et fredelig land, eg har jobb, mat og heim. Eg får synga og kosa meg,

eg har muligheten te å legga meg strekk ut og gjer ingenting av og te...
Og så har eg familie, venner og kollegaer som tar seg av meg når eg går ner for telling.

Pluss ein heil armada som ber for meg. Eg e velsigna! 

TAKK.

We're going where the sun shines brightly

 Eg drog te Spania, eg! Første del av ferien tilbragte eg med sol, sommar og Tone Iren.
Det va ufattelig herlig! Et bilde seie som kjent mer enn tusen ord, så har ikkje tenkt å skriva så masse, heller visa litt av ka me tok oss te. Men nå ska det jo var sagt at det gjekk møkje i det sama:
Slakking i solå. Eg trengte det både for kropp og sjel, og det e bare ein ting å sei: Sol og basseng, det e salighetsting! Og eg blei faktisk, tru det eller ei, bare litt solbrent! Med unntak av et lite område på ryggen som gav meg det nya navnet Røde Halvmåne...

Tone Iren og verdens lengste putetrekk.
Latterkrampemateriale!

I Spania e det ikkje lavkarbo som e tingen.
Frokostblanding med sjokoladeflak!

Sjokoladen gir deg sånn kropp, nemlig!
Lavkarbo...pfff.

Sånn såg huset ut.

Søndagstur på marked.
Og gjett om jentå kan pruta!

Sjømannskjørkjå i Torrevieja.
Og Tone Iren, da.

Tone Iren sine mesterverk: Plakatane!

Utsikten fra rommet mitt.
Detta stod eg opp te!

Her (og stort sett bare her) tilbragte eg tirsdagen.
Tone Iren va på jobb, eg nøyt livet :)

Nordmann, sol og Middelhavet.
Ein tur inn i Torrevieja og markedsvandring
langs strandpromenaden? Heilt greit.
Sånn ok pluss, liksom.

Ispause i solå må alltid te!

Ein kver butikk med si egen ku e vel verdt et besøk.

Før eg drog heim va eg ute og tok avskjed med bassenget.
Fremdeles kvite, men dog oppvarma, norske bein.